Sen kaygılı hissederken partnerin kendini mutlu hissediyor olabilir.
Bazen sen onunla konuşmak isterken o tamamen kendi kabuğuna çekilmek isteyebilir.
Hatta “Beni hiç anlamıyor. Benimle vakit geçirmek istemiyor.” diye düşünüyor olabilirsin.
Halbuki tam tersi aynı zamanda senkronize duyguları hissetmemize gerek yok. Önemli olan bu farklılıklarımızı köprü olarak görüp birbirimizle empati yapabilmeye çalışmak.
Beni anlamayabilir. Ben de onu anlamayabilirim. Orta noktada buluşup birbirimizle iş birliği yapabiliriz. O yüzden her zaman sizinle aynı duyguları paylaşmadığında partnerinize kızmayın. Gelin bir de bu açıdan bakın.
